Obróbka aluminiowych płyt kompozytowych

METODY OBRÓBKI

ALUMINIOWYCH PŁYT KOMPOZYTOWYCH BILDEX

(aluminiowych płyt kompozytowych typu FRM i BDX)

ALUMINIOWE PŁYTY KOMPOZYTOWE (zwane dalej ACP), są przeznaczone do stosowania jako zewnętrznego ekranu fasaty elewacji wentylowanej, jak również do wykańczania wnętrz i reklamy zewnętrznej.  

Technologia wytwarzania produktów z aluminiowych płyt kompozytowych (ACP) obejmuje następujące operacje:

• cięcie materiału pod wymagany rozmiar;

• frezowanie rowków;

• walcowanie (przy obecności w projekcie form promieni);

• wycinanie kątów i otworów dla podsystemu;

• zginanie;

• połączenie elementów aluminiowych płyt kompozytowych (ACP).

Przed obróbką, materiał powinien znajdować się w środowisku, w którym temperatura nie jest niższa od  +10 °C,  w ciągu, co najmniej 3 godziny.

1. SKANOWANIE KASETY Z ALUMINIOWEJ PŁYTY KOMPOZYTOWEJ

Zastosowanie płyt kompozytowych do wykańczania budynków wymaga stworzenia form pod postacią pojemnika, zazwyczaj znanego jak "kaseta" (Rysunek 1). 

movid

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rysunek 1. Zewnętrzny wygląd kaset

Skanowanie standardowej kasety może wyglądać następująco (Rysunek 2, 3)

ris_1_mo

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Rysunek 2. Skanowanie kasety prostolinijnej

ris_2_mo

 

 

 

 

 

 

 

 

Rysunek 3. Skanowanie kasety kątowej

 Kreskową linią są oznaczone linie przegubu materiału. 

2. CIĘCIE MATERIAŁU

Wszystkie operacje cięcia materiału musi być przeprowadzane w tym samym kierunku osiowym. Kierunek walcowania aluminiowych płyt kompozytowych wskazywano przez strzałki na folii ochronnej producenta.

Do każdej stronie wycięcia płyty musicie wykonać przycinania krawędzi w odległości 2-5 mm. 

Cięcie może być wykonane w następujący sposób:

2.1. ROZPIŁOWANIE.

Dla operacji rozpiłowania panel rozmieszczają pod oparcie na szynie prowadzącej, która utrwala się za pomocą zacisków na pulpit. W celu ochrony przedniej powierzchni wkładki zabezpieczającej jest zamontowany pomiędzy mechanizmem dociskowym i ciętego materiału.

Zapił musi spełniać się ze twarzowej strony, a wyjście dysku − z tyłową. 

Aby sprostać prostopadłości i prostoliniowości kątów cięcia jest konieczne, aby wyeliminować ewentualne drgania i poślizg materiału .

Urządzenia stosowane:

-ręczne i ramowe piły talerzowe.

Parametry techniczne:

 - maksymalna prędkość cięcia 5500 obr / min;

 - maksymalne natężenie przepływu 30 m / min;

 - tarczą o średnicy 200-350 mm;

Dodatkowo: 

 - system zbioru wiórki; 

 - szyny-prowadnicy;

 - w niektórych przypadkach - system wodnego oziębienia.

Maksymalna głębokość cięcia standardową piłą elektryczną wynosi 55-65 mm.  Minimalna głębokość zanurzenia piły talerzowej jest obliczana w następujący sposób:  grubość materiału + grubość szyny + zapas  o 2-3 mm.

2.2. CIĘCIE MATERIAŁU PRZESUNIĘCIEM 

Materiał może być cięty według typu "nożyce". W celu uniknięcia zaokrąglania krawędzi aluminiowych płyt kompozytowych, gdzie tolerancja między krawędzie skrawające, powina być regulowana.

Urządzenia stosowane:

 - nożyce gilotynowe;

 - hydrauliczne nożyce typu "gilotyny".

3. FREZOWANIE ROWKÓW

Przy frezowaniu dziurkowana płyta znajduje się pod ogrodzeniem na szynie prowadzącej, która jest zamocowana za pomocą zacisków na pulpit.  Szyna prowadząca musi być dłuższa, niż część puste o 20-25 cm z każdej strony. 

Resztkowa grubość warstwy polimeru powinna być w zakresie 0,3-0,4 mm, ściśle identyczne na całej długości szczeliny, niezależnie od grubości arkusza aluminiowego lub płyty.

Inność form frezy wyznacza promień rowka 90° czy 135°, co pozwala zginać materiał pod prostym 90° czy ostrym kątem 45°, a inność form rowków daje możliwość zginać materiał z różnym promieniem zaokrąglenia (Rysunek 4).

Rysunek 4. Profile rowków przy użyciu różnych frez

Urządzenia stosowane:

  • piły dla pionowej obróbki płyty, wyposażone dyskiem specjalnym  do frezowania fasonego;
  • przenośne piły tarczowe;
  • przenośne piły tarczowe i frezy pionowe;
  • frezy tarczowe i palcowe (pionowe)  w kształcie litery V, w kształcie litery U i kształtu prostokątnego.

Parametry techniczne:

 - maksymalna szybkość cięcia frezem ze stali szybkotnącej 3000 obr/min pzy posuwie o 25 m/min;

 - maksymalna  szybkość cięcia frezem z twardych spławów o 5000 obr / min i posuwu 30 m / min. 

Dodatkowo: 

 - materiał frezy - stal szybkotnąca lub twarde spławy;

 - ekstraktor.

4. WALCOWANIE

Walcowanie może przeprowadzać się jak równolegle, tak i prostopadle kierunkowi walcowania materiału. 

Promień gięcia w obszarze wyznaczono przez średnicy rolków używanych i odległości między nimi. 

Walcowanie powinno odbywać się w kilku etapach, w zależności od żądanego kąta gięcia. Presja walków na płytę musi składać nie więcej 2 mm na 3 przejścia płyty przez rolki.

Przy walcowaniu na twarzową stronę płyty, co kontaktuje z wałem, ustala się miękkie polimer czy gumowy torowanie dla usunięcia okazyjnego obrażenia warstwy zabarwienia. 

Dla utworzenia zagiętej burty przy walcowaniu na wał dociskowa zakładają się kółka (mankiety), między którymi ustala się rówek, do którego wchodzi burta zgięty płyty kompozytowej. Szerokość rowka, który zawiera burt płyty, powinna wynosić około 20 % więcej od grubości płyty. Wielkość buty, co jest określony wymaganiami strukturalnymi, wyznacza minimalny promień gięcia, jak przedstawiono w tablice nr 1.

Rozmiar burty, mm Minimalny promień gięcia, mm
15 250
20 300
25 400
30 600
35 1000
40 3000

Urządzenia stosowane:

 - giętarka walkowa z trzema rolkami (Rysunek 5)

mor

Rysunek 5. Schematy giętarek

5. WYCINKA

Dla usunięcia zakątków, stworzenie otworów, oczek, wisiorków i innych elementów umocnienia aluminiowych płyt kompozytowych wykorzystuje się wykrzesywanie ostrą z zaostrzą sztampę. Przy wycinaniu wykorzystują cios, a nie płynne wyciskanie. 

Kąt przy szczycie trójkąta, który wykrzesuje się, musi dokładnie zbiegać się z centralną osią rowka frezowanego. 

Urządzenia stosowane:

 - prasy ręczne lub pneumatyczne;

 -  wielocelowe obrabiarki do obróbki metali.

Kiedy obrzezanie krajów jest skomplikowane, czy kiedy objętość prac jest ograniczona, a koszt produkcji odpowiednich matryc jest zbyt wysoki w stosunku do prasy, dla usunięcia mogą być wykorzystane narzędzia służące do cięcia/rozpiłowania.

6. GIĘCIA

 Gięcie aluminiowych płyt kompozytowych przeprowadza się po poprzedniej operacji frezowania. Przegub przebiega po linii obróbki. 

Gięcie przeprowadzi ręcznie. W celu zapobieżenia wykończonej powierzchni kaset gotowych stosują zaciskowe urządzenieprzegubowe, równy F-obrazowy profil aluminiowy z rączkami lub dwa profile T-obrazowe, za pomocą których zaciskają burtę płyty przed pracę z nią.

7. POŁĄCZENIE ELEMENTÓW ALUMINIOWYCH PŁYT KOMPOZYTOWYCH

Dla łączenia częściów płyt kompozytowych między sobą czy umocnienia ich do innych materiałów stosuje się łączenie nitowe, które dzieje się za pomocą wyciągowych nitów dętych. 

Przed procesem nitowania należy usunąć folię ochronną z  miejsc montażowych. Nit ustalają do otworu, uprzednio wywierconego. Minimalna odległość od centrum nitu do krawędzi płyty wynosi nie mniej, niż 15 mm. Średnica kapelusika nitu powinna być minimum na 2 mm więcej otworu w płycie kompozytowej.

Aby uniknąć deformacji płyty podczas łączenia, nit musi wstawiać się do otworu za pomocą nakładanego dostosowania, które nie daje nitu być nadmiernie zaciskaną. Pomiędzy kapelusikiem nitu oraz powierzchnią płyty zostaje niewielki odstęp 0,1-0,3 mm. 

Mocna wyciągowego nitu na przekrój i na zerwanie powinna być niemniej 100 kg (1000Н).

Przy łączeniu elementów aluminiowych płyt kompozytowych należy wyłączyć dowolną możliwość korozji elektrolitycznej między powierzchniami zjednoczonymi. 

Zalecane materiały do ​​podłączenia: 

 - Aluminium; 

 - stal nierdzewna; 

 - tworzywo sztuczne; 

 - stal powlekana (kadm, cynk). 

Niezalecane materiały: 

 - Miedź; 

 - Mosiądz; 

 - Brąz; 

 - Żeliwo lub stal, bez powłoki ochronnej. 

Dla zewnętrznego użycia na terytoriach z wysoką wilgotnością muszą wykorzystywać się aluminiowe nity zastawne z stalowym trzonem nierdzewnym.

Sprzęt wykorzystywany:

Nitowy pistolet czy obcęgi.

8. ZDEJMOWANIE FOLII OCHRONNEJ

Folia ochronna jest usuwana z aluminiowych płyt kompozytowych, nie później niż jeden miesiąc po instalacji. Powłokę wydalają pod kątem około 180 ° powolnym ruchiem.

Przy niskich temperaturach (poniżej -5 °C), folia musi być ogrzana suszarkę przemysłową.

Pozostałości kleju jest usuwany z powierzchni aluminiowych płyt kompozytowych:

1) miękką szmatką zwilżoną technicznym spyritusem etylowym (denaturatem);

2) gorącym rozczynem mydlanym;

3) specjalnie przeznaczonymi dla usunięcia mieszaninami adhezyjnymi lekkich rozpuszczalników.

Płyty myją się miękką szmatką/gąbką bez ściernych części. Temperatura powietrza nie może być niższą, niż 10 °C, przy czym temperatura płyty nie powinna być wyższa, niż 20 °C. 

Po usunięciu kleju, reszty piorących środków zmywają się wodą, powierzchnia aluminiowych płyt kompozytowych wyciera się suchą szmatką z powodu ryzyka występowania plam i rozwodów od powolnego wysychania.

Dopuszcza się bezstykowe mycie.